Wiedza pożyteczna - o psach

ęsożerne, a także gryzonie i zajęczaki. Grupa ta ma obecnie największe znaczenie w rozprzestrzenianiu choroby. Do drugiej natomiast należą: psy i koty. Druga grupa miała pierwotnie duże znaczenie, lecz obecnie ze względu na masowe

Dodane: 24-11-2016 03:59
Wiedza pożyteczna - o psach

Droga szerzenia wścieklizny

Rezerwuar zarazków stanowią zarówno ssaki dzikie, jak i domowe. Z pierwszej grupy wymienić należy: lisy, jenoty, borsuki, nietoperze i inne zwierzęta mięsożerne, a także gryzonie i zajęczaki. Grupa ta ma obecnie największe znaczenie w rozprzestrzenianiu choroby. Do drugiej natomiast należą: psy i koty. Druga grupa miała pierwotnie duże znaczenie, lecz obecnie ze względu na masowe szczepienia zwierząt domowych zagrożenie jest niewielkie. W krajach tropikalnych Ameryki Południowej i Środkowej wścieklizna może być rozprzestrzeniana również przez żywiące się krwią zwierząt nietoperze z rodziny wampirów. Do zakażenia (zwierząt lub człowieka) dochodzi na drodze kontaktu bezpośredniego ? przez pokąsanie, oślinienie lub zanieczyszczenie mózgiem chorego zwierzęcia uszkodzonej skóry. Możliwe jest, choć u człowieka rzadkie, zakażenie na drodze powietrznej (kropelkowej i pyłowej) aerozolem odchodów nietoperzy w jaskiniach. Zdarzają się także zakażenia laboratoryjne drogą wziewną, przezspojówkową lub przezśluzówkową. Do wystąpienia choroby dochodzi u około 15-20% wystawionych na kontakt ? szczególnie osobników pogryzionych na pysku/twarzy, szyi, klatce piersiowej lub pokąsanych głęboko. Odnotowano także infekcje przez przeszczepienie organów (rogówka) od zmarłych dawców z nierozpoznaną wścieklizną. Nie opisano przeniesienia drogą pokarmową. Chorobę cechuje długi okres utajenia średnio od 1 do 3 miesięcy ? skrajnie od 10 dni do ponad roku. Chory człowiek jest także zakaźny dla otoczenia. Wirus znajduje się głównie w jego centralnym układzie nerwowym, ślinie i skórze, a w mniejszym stopniu także w łzach i soku trzustkowym.


Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna


Samodzielnie czy z pomocą eksperta ? jak trenować psa?

Chociaż tresura psa wydaje się dość łatwa do przeprowadzenia, okazuje się, że w przypadku niektórych ras może to być prawdziwe wyzwanie. Właściciele psów najczęściej organizują takie treningi we własnym zakresie, ale w ostatnich latach coraz częściej przygotowywane są kursy dla psów przez specjalnie wyszkolonych trenerów. Z pewnością takie szkolenie jest o wiele bardziej efektywne, jednak nie jest powiedziane, że nie da się samodzielnie wytresować pieska. Najważniejsza podczas tresury jest cierpliwość. Jeśli podejdziemy do tresury naszego zwierzęcia w odpowiedni sposób, możemy nie tylko odnieść prawdziwe sukcesy edukacyjne w tym zakresie, ale również czerpać prawdziwą satysfakcję z takiego szkolenia.


Dlaczego szkolenie psa jest istotne?

Dla posiadacza psa umiejętność odpowiedniego wychowania pupila powinna być priorytetem. Odpowiednio ułożony pies nie tylko będzie przyjemnym towarzyszem spacerów, wdzięcznym kompanem w zabawie z dziećmi czy obrońcą w sytuacji zagrożenia. Dzięki codziennym treningom z naszym szczeniakiem możemy wychować naprawdę mądre zwierzę. Jest to niezwykle przydatna cecha psów ? na przykład w sytuacji, gdy podczas spaceru pies napotka inne zwierzę i dojdzie do konfrontacji, umiejętność zapanowania nad naszym zwierzakiem sprawi, że będziemy w stanie rozdzielić gryzące się psy i tak dalej. Na pewno warto szkolić psa również dlatego, że cała rodzina i wszyscy przyjaciele będą zachwyceni tak mądrym pupilem.